Onze geschiedenis

Het pand werd in 1905 gebouwd voor de Nederlandse Protestantenbond, in een tijd dat IJmuiden snel groeide en nieuwe inwoners ruimte zochten voor vrijzinnige prediking. De fondswerving werd geleid door mevrouw Johanna Theodora Planteijdt; haar echtgenoot C.J. Planteijdt, op dat moment eigenaar van de grootste vissersvloot van IJmuiden, financierde de bouw via een speciaal opgerichte vennootschap.

Vanaf 21 februari 1909 gebruikte de doopsgezinde gemeente van IJmuiden het pand als haar vermaning. Dat zou ruim honderd jaar zo blijven, tot 1 januari 2010. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de pastorie aan de toenmalige Noorderkade geraakt door een granaat, waarbij twee mensen omkwamen. De bezetter gebruikte het kerkgebouw als paardenstal.

Na de bevrijding werd het gebouw teruggewonnen en opnieuw in gebruik genomen. In 1981 begon een grondige restauratie, en op 17 januari 1982 vond de feestelijke heropening plaats.

In 2009 droeg de doopsgezinde gemeente het gebouw over aan Woningbedrijf Velsen, met de uitdrukkelijke afspraak dat het pand minstens tien jaar behouden zou blijven en niet voor commerciële doeleinden zou worden gebruikt. Het gebouw geldt al lang als beeldbepalend voor Oud-IJmuiden, en omwonenden hechtten aan het behoud ervan.

Van 1 januari 2019 tot 2025 had Stichting Citymarketing IJmuiden het pand in gebruik. Hier vonden in die jaren vergaderingen, presentaties, boekpresentaties en andere culturele bijeenkomsten plaats. Toen Citymarketing verhuisde, kwam het gebouw opnieuw beschikbaar voor een nieuwe invulling. Stichting SGS Benelux zet de geest van de afspraak uit 2009 voort: een culturele bestemming, geen commerciële uitbating, en behoud van het karakter van het pand.

Wij beseffen heel goed dat dit een plek is waar generaties IJmuidenaren zijn samengekomen voor belangrijke momenten in hun leven: dopen, huwelijken, afscheid, gezamenlijk zingen en spreken. Die geschiedenis nemen wij serieus. De karakteristieke kenmerken van het gebouw blijven behouden, en wij zoeken naar manieren om het verhaal van de Vermaning levend te houden, in overleg met de doopsgezinde gemeenschap en met de buurt.

Sri Ganapathy Sachchidananda werd geboren op 26 mei 1942 in Zuid-India, in een gezin waar Vedische verzen en muziek dagelijks klonken. Hij werd opgeleid door zijn moeder, een yogalerares, tot haar overlijden in 1951, en zette zijn opleiding voort onder zijn tante Venkamma, een meester in haṭha-yoga.

In 1966, op vierentwintigjarige leeftijd, stichtte hij in Mysuru de ashram die tot vandaag zijn thuisbasis is. Wat begon als een kleine hut op tien hectare, is uitgegroeid tot een terrein met een muziekhal, een opnamestudio, een Vedische school, een museum, en een van de grootste vogelreservaten van India.

Hij is in de eerste plaats musicus. Hij heeft meer dan 3.000 liederen geschreven in negen talen, ruim 200 albums uitgebracht en 366 concerten gegeven in 32 landen — onder andere in de Royal Albert Hall, Carnegie Hall, de Sydney Opera House, het Kennedy Center en de Dubai Opera House. Zijn werk rond Nāda Chikitsa, de helende kracht van muziek, en Datta Kriya Yoga wordt internationaal onderwezen.

Hij staat in dertien Guinness World Records, waaronder de grootste muziektherapieles ter wereld (Sydney Opera House, 6 april 2015, 1.814 deelnemers), de grootste gezamenlijke zangbijeenkomst op één locatie (128.918 deelnemers in 2015, samengekomen voor wereldvrede), de grootste bonsai-tentoonstelling (2.649 boompjes) en de meest soortenrijke volière ter wereld (468 vogelsoorten).

Voor zijn werk rond muziek en geluid ontving hij vier eredoctoraten, het meest recent in 2026 een doctoraat in Nāda-yoga van de Vedic Wellness University in Florida, samen met de titel “Nāda Yoga Sarvabhauma”. Naast zijn muziek omvat zijn werk onderwijs, zorg voor mens en dier — zijn ashram herbergt een ziekenhuis, scholen, een vogelreservaat, een koeienopvang en een bonsai-tuin — en humanitaire dienstverlening.